ΔΙΚΤΥΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

Δευτέρα 17 Σεπτεμβρίου 2012

Ωρολόγιο Πρόγραμμα Νηπιαγωγείου

Α) Ωρολόγιο πρόγραμμα

Το ωρολόγιο πρόγραμμα υποβάλλεται σε τρία αντίτυπα (όχι φωτοτυπίες), φέρουν αριθμό πρωτοκόλλου, σφραγίζονται και υπογράφονται από την/τον Προϊστάμενη/ο του Νηπιαγωγείου.

α. Πρωινή λειτουργία

Αρ.Πρωτ:

Ημερομ:

8:00 – 8:15 8:00 − 9:00	Προσέλευση νηπίων Αυθόρμητες δραστηριότητες στις γωνιές δραστηριοτήτων Προσευχή
9:00 – 9:30	Συζήτηση – Ημερήσιος Προγραμματισμός δραστηριοτήτων
9:30 – 10:30	Ανάπτυξη Διαθεματικών Δραστηριοτήτων
10:30 −11:15	Πρόγευμα – Διάλειμμα
11:15 −11:45	Ανάπτυξη Διαθεματικών Δραστηριοτήτων
11:45 – 12:15	Συζήτηση, Αξιολόγηση των ημερήσιων δραστηριοτήτων, Προγραμματισμός της επόμενης ημέρας, Προετοιμασία για αποχώρηση
12:15 − 12:30	Αποχώρηση των νηπίων

Ο Προϊστάμενος του Νηπιαγωγείου

β. Απογευματινή λειτουργία

Αρ.Πρωτ:

Ημερομ:

14:00 – 14:15 14:00 − 15:00	Προσέλευση νηπίων Αυθόρμητες δραστηριότητες στις γωνιές δραστηριοτήτων Προσευχή
15:00 – 15:30	Συζήτηση – Ημερήσιος Προγραμματισμός δραστηριοτήτων
15:30 – 16:30	Ανάπτυξη Διαθεματικών Δραστηριοτήτων
16:30 −16:45	Διάλειμμα
16:45 −17:15	Ανάπτυξη Διαθεματικών Δραστηριοτήτων
17:15 – 17:45	Συζήτηση, Αξιολόγηση των ημερήσιων δραστηριοτήτων, Προγραμματισμός της επόμενης ημέρας, Προετοιμασία για αποχώρηση
17:45− 18:00	Αποχώρηση των νηπίων

Ο Προϊστάμενος του Νηπιαγωγείου

α. Λειτουργία Ολοήμερου Νηπιαγωγείου

Αρ.Πρωτ:

Ημερομ:

8:00 – 8:15 8:00 − 9:00	Προσέλευση νηπίων Αυθόρμητες δραστηριότητες στις γωνιές δραστηριοτήτων Προσευχή
9:00 – 9:30	Συζήτηση – Ημερήσιος Προγραμματισμός δραστηριοτήτων
9:30 – 10:30	Ανάπτυξη Διαθεματικών Δραστηριοτήτων
10:30 − 11:15	Πρόγευμα – Διάλειμμα
11:15 − 12:00	Αυθόρμητες δραστηριότητες στις γωνιές δραστηριοτήτων Παιδαγωγικά Παιχνίδια
12:00 – 12:30	Ανάπτυξη Διαθεματικών Δραστηριοτήτων
12:30 − 13:00	Διάλειμμα
13:00 − 13:45	Προετοιμασία γεύματος− Γεύμα
13:45 − 14:30	Χαλάρωση – Ύπνος
14:30 − 15:15	Ανάπτυξη Διαθεματικών Δραστηριοτήτων
15:15 − 15:45	Συζήτηση, Αξιολόγηση των ημερήσιων δραστηριοτήτων, Προγραμματισμός της επόμενης ημέρας, Προετοιμασία για αποχώρηση
15:45 −16:00	Αποχώρηση των νηπίων

Ο Προϊστάμενος του Νηπιαγωγείου

• Διδακτικός χρόνος που καλύπτει η 1η νηπιαγωγός:

08.00 − 12.00

• Διδακτικός χρόνος που καλύπτει η 2η νηπιαγωγός:

11.45 − 15.45

• 11.45 – 12.00 συνεργασία των δύο νηπιαγωγών

β. Λειτουργία Ολοήμερου Νηπιαγωγείου με Πρωινή

– Προαιρετική ζώνη

Αρ.Πρωτ:

Ημερομ:

7:00 − 8:00	Πρωινή – Προαιρετική Ζώνη
8:00 – 8:15 8:00 − 9:00	Προσέλευση νηπίων Αυθόρμητες δραστηριότητες στις γωνιές δραστηριοτήτων Προσευχή
9:00 – 9:30	Συζήτηση, Ημερήσιος Προγραμματισμός δραστηριοτήτων
9:30 – 10:30	Ανάπτυξη Διαθεματικών Δραστηριοτήτων
10:30 − 11:15	Πρόγευμα – Διάλειμμα
11:15 − 12:00	Αυθόρμητες δραστηριότητες στις γωνιές δραστηριοτήτων Παιδαγωγικά Παιχνίδια
12:00 – 12:30	Ανάπτυξη Διαθεματικών Δραστηριοτήτων
12:30 − 13:00	Διάλειμμα
13:00 − 13:45	Προετοιμασία γεύματος− Γεύμα
13:45 − 14:30	Χαλάρωση – Ύπνος
14:30 − 15:15	Ανάπτυξη Διαθεματικών Δραστηριοτήτων
15:15 − 15:45	Συζήτηση, Αξιολόγηση των ημερήσιων δραστηριοτήτων, Προγραμματισμός της επόμενης ημέρας, Προετοιμασία για αποχώρηση
15:45 − 16:00	Αποχώρηση των νηπίων

Ο Προϊστάμενος του Νηπιαγωγείου

Προσέλευση των νηπίων στην πρωινή ζώνη έως

τις 7.30

• Διδακτικός χρόνος που καλύπτει η 1η νηπιαγωγός:

07.00 − 11.30

• Διδακτικός χρόνος που καλύπτει η 2η νηπιαγωγός:

11.15 − 15.45

• 11.15 – 11.30, συνεργασία των δύο νηπιαγωγών

Κυριακή 16 Σεπτεμβρίου 2012

Παραμύθια για τις πρώτες ημέρες στο νηπιαγωγείο

Πάκι το αρκουδάκι, πρώτη μέρα στο σχολείο
Συγγραφέας: Ρώσση - Ζαΐρη Ρένα, Εικονογράφος: Βαρβαρούση Λήδα, Εκδόσεις: Μίνωας
"Ο Πάκι, το μικρό αρκουδάκι, δε θέλει να πάει σχολείο. Τι κι αν η μαμά τού λέει πως θα κάνει πολλούς φίλους, θα μάθει να γράφει και να διαβάζει. Τι κι αν η Τόνια η σκιουρίνα, η φίλη του, του φωνάζει πως το σχολείο είναι πολύ διασκεδαστικό... Ο Πάκι νιώθει πως οι γονείς του θέλουν να τον διώξουν από το σπίτι, νομίζει πως δε θα ξαναδεί ποτέ τη μαμά και τον μπαμπά του, στενοχωριέται πολύ. Μέχρι που έρχεται η μέρα που φοβάται τόσο: η πρώτη μέρα στο σχολείο! Μαζί της έρχεται και το σχολικό..."

Η πρώτη μέρα στο σχολείο
Σειρά: Ζήτω το Μεγάλο Σχολείο, Συγγραφείς: Κλωντ Γκούτμαν, Εκδόσεις: Σύγχρονοι ορίζοντες, Μετάφραση: Ζωή Βερβεροπούλου, Εικονογράφηση: Μπλοκ Σερζ
"Όταν χτύπησε το ξυπνητήρι, ήμουν ήδη ξύπνιος. Για δέκατη φορά βεβαιώθηκα πως δεν έλειπε τίποτα από την καινούρια μου τσάντα. Στο δρόμο ένιωθα τόσο μεγάλος που άφησα το χέρι της μαμάς. Σίγουρα ήμουν πια μεγάλος. Μπήκα στο σχολείο χωρίς να κοιτάζω πίσω. Ήμουν μαθητής. Ήταν η πρώτη μου μέρα στο σχολείο".

Ένας βατραχάκος στο νηπιαγωγείο
Συγγραφέας: Αρήτη Μαρθανασέα, Εικονογράφηση: Κατερίνα Σπαθάρα
"Ο Οδυσσάκος, ο μικρός πράσινος βατραχάκος, βιώνει το άγχος του αποχωρισμού από τη μητέρα του, την πρώτη μέρα της φοίτησής του στο νηπιαγωγείο…" Για να διαβάσετε το παραμύθι ή να το εκτυπώσετε, κατεβάστε το αρχείο http://nipiagogio.files.wordpress.com/2011/09/cebfcebbcf8ccebacebbceb7cf81ceb7-cf84ceb7cebd-ceb9cf83cf84cebfcf81ceafceb1-ceb5ceb4cf8e.pdf

Ένας βατραχάκος στο νηπιαγωγείο

Εικόνες: Κατερίνα Σπαθάρα Ένας βατραχάκος στο νηπιαγωγείο
Μια ιστορία αφιερωµένη στα παιδιά του νηπιαγωγείου
και των πρώτων τάξεων του δηµοτικού
Η συγγραφέας Αρήτη Μαρθανασσέα και η ζωγράφος
Κατερίνα Σπαθάρα δηµοσιεύουν την ιστορία αυτή στο
διαδίκτυο για να µπορούν οι νηπιαγωγοί, οι δάσκαλοι
και οι γονείς που ενδιαφέρονται να την εκτυπώσουν
και να τη διαβάσουν στα παιδιά.

Αύγουστος 2011

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας µικρός πράσινος βατραχάκος, ο Οδυσσάκος, που τον
αγαπούσε πολύ η µαµά του. Τον αγαπούσαν και οι τρεις µεγάλες αδελφές του και ο µπαµπάς
του.
Ο Οδυσσάκος ήταν το µικρότερο βατραχάκι της γειτονιάς του. ∆εν υπήρχε κανένα άλλο
βατραχάκι για να παίζει µαζί του. Όλα ήταν µεγαλύτερα και είχαν πάντα διαβάσµατα και
σχολεία και φροντιστήρια και κολυµβητήρια… ∆εν είχαν χρόνο για τον Οδυσσάκο. Έτσι κι
αυτός καθόταν µόνος του στη µικρή λιµνούλα που του είχε φτιάξει ο µπαµπάς του στην αυλή
τους. Έκανε βουτιές, µάζευε χώµα και έκανε λάσπη, κυλιόταν στη λάσπη για να γίνει
ολόκληρος καφέ και µετά έκανε πάλι βουτιές για να ξεπλυθεί. Έκοβε φύλλα και ξυλαράκια
και έφτιαχνε καραβάκια και έπαιζε πολλές ώρες µε αυτά στη λιµνούλα του µοναχός του.
Έτσι πέρασε το καλοκαίρι, ήρθε ο Σεπτέµβριος και άνοιξαν τα σχολεία. Ο Οδυσσάκος
γράφτηκε στο νηπιαγωγείο. Ο µπαµπάς του τον πήγε στο βιβλιοπωλείο και αγόρασε τσάντα,
ποτηράκι, µολύβια και ό,τι άλλο χρειαζόταν. Έκανε µπάνιο για να είναι καθαρός και περίµενε
µε αγωνία να ξηµερώσει η µέρα που θα πήγαινε επιτέλους να παίξει κι αυτός µε τα άλλα
νηπιοβατραχάκια στο νηπιαγωγείο. Το άλλο πρωί η µαµά του τον πήρε από το χέρι και εκείνος σ` όλο το δρόµο χοροπηδούσε και
τραγουδούσε χαρούµενος.
«Βρεκεκέξ µεγάλωσα, πηγαίνω στο σχολείο, βρεκεκέξ βρεκεκάκος, είµαι ο µεγάλος
Οδυσσάκος» Στο νηπιαγωγείο η δασκάλα τους περίµενε χαµογελαστή. Του άνοιξε την πόρτα για να µπει
στην αυλή, όπου ήταν και άλλα βατραχάκια που έπαιζαν κυνηγητό και κρυφτό. Ο Οδυσσάκος
άρχισε κι αυτός να τρέχει µαζί τους και να πηδάει πάνω από τις µικρές λακκουβίτσες µε το
νερό που υπήρχαν γύρω από τα µεγάλα δέντρα της αυλής.
«Μαµά είναι τέλεια!», φώναξε αλλά τότε κατάλαβε πως η µαµά του δεν ήταν µέσα στην αυλή.
«Μαµά, µαµά, πού είσαι;», φώναζε όσο πιο δυνατά µπορούσε ψάχνοντας παντού µε τα
µατάκια του γεµάτα δάκρυα.
Την είδε να του κουνάει το χέρι της από την άλλη µεριά της αυλής, έξω από τα κάγκελα.
Έτρεξε γρήγορα κοντά της.
«Μαµά, γιατί µε άφησες µόνο µου;», ρώτησε κλαίγοντας σχεδόν όταν έφτασε δίπλα της.
«Κοίτα γύρω σου, καλέ µου! ∆ες πόσα βατραχάκια είναι εδώ και θέλουν να παίξουν µαζί σου!
Τώρα µεγάλωσες, θα έχεις ένα σωρό φίλους, δε θα είσαι µόνος σου! Εγώ θα έρθω να σε
πάρω το µεσηµέρι για να πάµε στο σπίτι για φαγητό».
«Οδυσσάκο, έλα να παίξουµε!», φώναξαν εκείνη τη στιγµή δυο βατραχάκια πετώντας του µια
πράσινη µπαλίτσα. Ο Οδυσσάκος έσκυψε, πήρε τη µπαλίτσα, κοίταξε τη µαµά του που του
χαµογελούσε, κοίταξε τα βατραχάκια που τον φώναζαν, δεν ήξερε τι να κάνει.
«Θα σε περιµένω να έρθεις να µε πάρεις το µεσηµέρι για φαγητό», είπε στη µαµά του και της
έδωσε τη µπαλίτσα.. «Θα έρθω», του είπε εκείνη, του χάιδεψε το µάγουλό του και πέταξε τη µπαλίτσα στα
βατραχάκια που τον φώναζαν.
Το µεσηµέρι, στο τραπέζι, ο Οδυσσάκος διηγήθηκε στις µεγάλες αδελφές του, στο µπαµπά
του και στη µαµά του τι ωραία πέρασε στο νηπιαγωγείο παίζοντας µε τα νηπιοβατραχάκια.
ΤΕΛΟΣ

Αρήτη Μαρθανασσέα

Το μικρό κοάλα στον παιδικό σταθμό
Συγγραφέας: Νάντια Μπερκάν, Εικονογράφος: Αλέξις Νεσμέ, Εκδόσεις Παπαδόπουλος
"Σήμερα το μικρό Κοάλα είναι στον παιδικό σταθμό. Τραγουδάει, χορεύει, παίζει και ζωγραφίζει με τους καινούριους του φίλους. Το μικρό Κοάλα δε θέλει να τελειώσει η μέρα!" Διαβάστε το παραμύθι ONLINE στην ιστοσελίδα των εκδόσεων Παπαδόπουλος http://www.picturebooks.gr/el/details_en.asp?id=1117

Απο το pitsina-crafts.blogspot. gr

ΔΕΝ ΠΑΩ Νηπιαγωγείο!

-Ξύπνα Δόνη!

Ξύπνα καλή μου!

Ξύπνα υπναράδικο γλυκό μου χελιδόνι!

Η φωνή της μαμάς χελιδόνας, γλυκιά και συνάμα προστακτική ,γέμισε την χωμάτινη χελιδονοφωλιά.

Τέλος του Αυγούστου έδειχνε το ημερολόγιο , όταν ο κυρ - Πελαργός ειδοποίησε όλες τις οικογένειες ότι το Φθινόπωρο πλησιάζει.

-<<Ήδη η ψύχρα έχει ξεκινήσει από τον Βορρά

και οι τελευταίες ζέστες του καλοκαιριού όπου να ναι θα σταματήσουν .....

Όλες οι οικογένειες των πουλιών θα πρέπει να κάνουν το κουμάντο τους ,

τα παιδιά τους να είναι έτοιμα και οι βαλίτσες κλεισμένες ,

όταν δοθεί το σύνθημα για
το μεγάλο ταξίδι!!!!

Όλα πρέπει να γίνουν στην ώρα τους ..........>>!

***

Πρώτη μέρα στο σχολείο και η Δόνη ,

ανοίγοντας μόνο το ένα ματάκι έκανε την κοιμισμένη ...

Η αλήθεια είναι πως από την αγωνία δεν έκλεισε μάτι όλη τη νύχτα ....

Όλο σκεφτόταν το σχολείο και στριφογύριζε νευρικά μέχρι το ξημέρωμα.

Πώς να έχει όρεξη να σηκωθεί;;;

Κάθε πουλί είναι γνωστό ,

πως πρέπει να κοιμάται στις 8:00...

Η μαμά επέμενε όμως...

-Σήκω μικρό μου χελιδόνι,

με τη σπαθένια σου ουρά ,

ξύπνα να πας νηπιαγωγείο ,

όπως του κόσμου τα πουλιά.

Πράγματα χίλια εκεί θα μάθεις,

για έντομα και για φυτά.

Πως να γλιτώνεις τη σφεντόνα

και πως να χτίζεις μια φωλιά!!!

Η Δόνη αναδεύτηκε ,μα δε φάνηκε πρόθυμη να σηκωθεί.

Άρχισε να σκέφτεται ...

Μήπως η μαμά θέλει να με ξεφορτωθεί;

Μήπως με στέλνει στο σχολειό,

να μένει με τα αδερφάκια μου τα δύο;

Μήπως κανείς δε με αγαπά

και θα με στείλουν για πάντα μακριά ;

-Δόνη ,

γλυκό και θαρραλέο μου χελιδόνι ,

είναι δύσκολή αυτή η αλλαγή ,

μα έχεις δύναμη πολλή !!!!.

Όλα εσύ τα καταφέρνεις ,

και τόσο γρήγορα μαθαίνεις !!!! .

Να δεις θα τα περνάς ωραία ,

με όλους τους φίλους σου παρέα !!!.

Άδικα τα λέει η μαμά.........

Εγώ σχολείο ΔΕΝ ΠΑΩ .

Α- ΠΟ - ΚΛΕΙ - Ε -ΤΑΙ .

Οι Δικαιολογίες της Δόνη

Τη φωλιά δεν την αφήνω,

εδώ μέσα θε να μείνω.

Όλα εδώ μου είναι γνωστά,

τα πράγματα και η μυρωδιά.

Σας λέω δεν θέλω το σχολείο,

ούτε τσάντα ούτε βιβλίο,

ούτε δασκάλα , ούτε σχολικά,

ΜΙΣΩ ΤΑ ΞΥΠΝΗΜΑΤΑ ΤΑ ΠΡΩΪΝΑ.

Θεούλη μου φοβάμαι τόσο,

μου τρέμουν πόδια και φτερά.

Απ΄ το σχολείο πώς θα γλιτώσω!

Αχ τυχερά που ειν τα μωρά...!!!

Κάτι πρέπει να σκεφτώ,

στο σχολειό να μην γραφτώ.

Αχά !!...θα λέω πονάει η κοιλιά,

κι όλο θα κλαίω δυνατά!!!

-ΜΑΜΑΑΑΑ ΠΟΝΑΕΙ Η ΚΟΙΛΙΑΑΑ!!!

-Αχ ! Δόνη...πανέξυπνο μου χελιδόνι...

Σε μένα δεν περνούν αυτά,

τα κόλπα σου τα πονηρά.

Γυάλισε τα μαύρα σου φτερά

και την κάτασπρη σου την κοιλιά

Στο σχολείο για να πας ,

πρέπει να μοσχοβολάς!

Να είσαι πουλάκι καθαρό,

να χαίρεσαι και συ και γω!

Με αυτά και με αυτά ...,

ανάστατη πρωϊνιάτικα η φωλιά.

Ξυπνήσανε όλα τα πουλιά ,

σε μπαλκόνια και κλαδιά.

ΚΑΙ ΝΑ , ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ:

-Δόνη τι πράγματα είναι αυτά,

σηκώσαμε τη γειτονιά .

Έλα αγκαλιά μου να σου πω

χίλιες φορές ,πως σε αγαπώ.

Εγώ μαζί με τη μαμά,

έχουμε ευθύνη για πολλά.

Αυτή στο σπίτι ,εγώ δουλειά

και τα πουλάκια στα σχολειά!!!

Έτσι είν αυτά....

Έλα ετοιμάσου στο λεπτό,

πετώντας να σε πάω εγώ,

και μην ξεχνάς τα λόγια αυτά :

¨σχολείο πάνε ,

τα πουλιά τα τυχερά ¨ !!!

Η Δόνη ,ακόμα κι αν σας φαίνεται παράξενο,
κατάλαβε με τη συζήτηση ,

πως η μαμά και ο μπαμπάς ,

σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο!

Ότι δηλαδή συμφωνούν

και ότι θα ήταν πράγματι για το καλό της!!!.

Σκέφτηκε πόσο την αγαπούν και οι δύο και αποφάσισε επιτέλους,

να πάει στο σχολείο!!!!!!!!

Αλήθεια είναι μεγάλη πια !!!

Πιπίλα ,πάνα δε φορά!!!

Πρέπει να μάθει να πετά!!!

Να μη φοβάται , να τολμά!!!

Είναι έξυπνο και δυνατό χελιδόνι η Δόνη παιδιά!!!.

Ξέρει πως τώρα το Σεπτέμβρη ,

τα χελιδόνια θα πάνε σε μέρη ζεστά ,

όχι εδώ γύρω...πολύ μακριά.

Ξέρει ακόμα ,πως ο κάθε ένας ,

(κι ας έχει μπαμπάκα και μαμά) ,

πρέπει πάντα να τολμάει ταξίδια μακρινά ,

αλλά να πετάει ,

με τα δικά του τα φτερά !!!!

Πρέπει να προσπαθήσει ,

το φόβο που έχει να νικήσει !!!!

Να λέει πάντοτε ,
μπορώ !!!
τα καταφέρνω ,

με εμπιστεύονται ...γι αυτό!!!

Στη ράχη του πατέρα της η Δόνη ,

το θαρραλέο χελιδόνι,

κατευθύνεται στο νηπιαγωγείο των πουλιών,

Οι χαρούμενες τρίλιες των συμμαθητών της ,

την προσκαλούν να παίξει

και η ήρεμη και ευγενική φτερωτή της δασκάλα την υποδέχεται με ένα καλοσυνάτο χαμόγελο ,

που εξαφάνισε και τους τελευταίους της φόβους!!!

-Παιδιά αυτή είναι η Δόνη!

Μαζί μας θα μάθει να πετά !!!

Μα πιο σπουδαίο απ όλα αυτά ,

αυτό που αρέσει στα παιδιά:

...με φίλους να παίζει και να γελά
****

Από τότε που πήγε η Δόνη στο σχολείο,

πέρασε κιόλας ένας μήνας...

Χθες πέρασα τυχαία έξω από τη φωλιά τους.

Είδα να φτιάχνουν με φροντίδα τα μπαγκάζια τους!!!.

Το αφήνουν το σπίτι όπου να ναι ....

Θα γυρίσουν πάλι του χρόνου

και η Δόνη θα είναι πλέον μια μανούλα -χελιδόνι !!!

Ετοιμάστηκαν για το μεγάλο ταξίδι..........

Έβγαλαν και μία ταμπέλα :

ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ

ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ!!!

Ένας περίεργος Σπίνος ,πλησίασε για πληροφορίες ....

Μάλλον τα βρήκαν !!!!

ΤΕΛΟΣ.............. ΕΠΟΧΗΣ !

και για όλα όσα ακόμη είναι οι νηπιαγωγοί...

Πέμπτη 13 Σεπτεμβρίου 2012

Δωράκια για την πρώτη μέρα στο σχολείο

Καλή σχολική χρονιά!!!

Ας ξεκινήσουμε με κέφι , χαρά και διάθεση!
Και ......επειδή η διάθεση των μικρών μας φίλων είναι πολλές φορές στο χέρι μας
μπορούμε να το εκμεταλευτούμε θετικά!

Δωράκια για την πρώτη μέρα στο νηπιαγωγείο

Φτιάχνουμε το φακελάκι από χαρτόνι τετράγωνο που το διπλωνουμε από τις δύο πλευρές ,

γυρίζουμε την μύτη που δημιουργείται και την κολλάμε με σιλικόνη.Βάζουμε ενάν φιόγκο για διακόσμηση και ότι άλλο θέλουμε!

Είναι σημαντικό να καλωσορίζουμε τα παιδάκια ένα -ένα ξεχωριστά γι΄αυτό και κάνουμε καρτούλμε το όνομά τους και γράφουμε επάνω τους ευχές για την καινούργια χρονιά!

Καλή αρχή λοιπόν σε όλους....με γλυκιά συνέχεια!!!

http://toscholiomas.blogspot.gr/2012/09/blog-post_10.html

Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου 2012

Οσες/οι απο τους συναδέλφους θέλουν μουσική για θεατρικό παιχνίδι να επικοινωνήσουν με τη σχολικη σύμβουλο.

Μια υπέροχη ταινία animation που εγινε απο μελλοντικές/ους συναδέλφους φοιτήτριες/ες νηπ/γούς. Η ταινία είναι βασισμένη στο καταπληκτικό παραμύθι του Σελ Σιλβερστάιν "Το δέντρο που έδινε". Οσοι εχετε υπολογιστες στα σχολεία αξίζει να την απολαύσετε μαζί με τα παιδιά.

http://www.youtube.com/watch?v=bubNw9dLn6Q

Σάββατο 8 Σεπτεμβρίου 2012

Δραστηριότητες και παιχνίδια που βοηθούν την κοινωνικοποίηση των παιδιών κατά τις πρώτες μέρες στο Νηπιαγωγείο

1. Καθισμένα τα παιδιά στον κύκλο ένα – ένα λένε το όνομά του κάνοντας μία κίνηση . Όλα μαζί επαναλαμβάνουν τη κίνηση με το τραγουδάκι: Γεια σου Γιάννη, γεια σου Γιάννη, γεια σου!

2. Στο κύκλο συστήνονται και λένε τι αγαπούν να τρώνε: Είμαι η Ελένη και με αρέσουν οι σοκολάτες. Επαναλαμβάνουν όλοι μαζί.

3. Σκορπίζονται όλα τα παιδιά στο χώρο με μουσική. Χορεύουν αυτοσχεδιάζοντας και με το σταμάτημα της μουσικής πρέπει:
α) να βρουν ένα φίλο,
β) να τον χαιρετίσουν με το χέρι
γ) να τον χαϊδέψουν στο μάγουλο
δ) να του χαμογελάσουν
ε) να τον κοιτάξουν στα μάτια, να τα κλείσουν, να τα ανοίξουν και να τον ξανακοιτάξουν
χαμογελώντας
στ) να ακουμπήσουν τις πλάτες, τις μύτες, τα πόδια, τα γόνατα, τα αυτιά κλπ. (με διαφορετικούς
φίλους κάθε φορά).

4. Σκορπίζουμε χαρτιά Α4 όσο και ο αριθμός των παιδιών στο πάτωμα και τα παιδιά κινούνται ανάμεσα στα χαρτιά με μουσική. Στο σταμάτημα πατούν με το ένα πόδι σε κάποιο χαρτί. Αφαιρούμε ένα χαρτί και συνεχίζουμε το παιχνίδι μέχρι να μείνει μόνο ένα χαρτί, όλα τα παιδιά πρέπει να αγγίξουν με το πόδι τους το χαρτί (μέχρι και 16). Ζητούμε να σηκώσουν ψηλά τα χέρια να τα κατεβάσουν αργά και να γίνουν όλα μαζί μια αγκαλιά. Να κλείσουν τα μάτια και αγκαλιασμένα να ακολουθήσουν τη φωνή της νηπιαγωγού που τα καλεί ή τον ήχο του ταμπουρίνου.

5. Ζητάμε να μας φέρουν ένα αντικείμενο που τους άρεσε μέσα στην τάξη. Το δείχνουν στους φίλους τους (μαζεμένα στην παρεούλα) και τα μαζεύουμε όλα μαζί στο κέντρο. Το σηκώνουμε ένα – ένα και τα παιδιά λένε: «Το αρκουδάκι το έφερε η Λένα», «Το αυτοκινητάκι το έφερε ο Γιάννης».

6. Δυο-δυο παιδιά παίζουν το καθρέπτη. Τέσσερα – τέσσερα παιδιά χωρίς να μπερδέψουν τα μέλη τους παίζουν το καθρέπτη.

7. Παίζουν τα παιδιά το σπασμένο τηλέφωνο ανά 5 (μικρές ομάδες), μεταδίδοντας μια γκριμάτσα (συγκεκριμένη «μάσκα προσώπου» ή το γνωστό λεκτικό σπασμένο τηλέφωνο).

8. Καθισμένα όλα κατάχαμα με ανοιχτά πόδια σε ένα μεγάλο κύκλο. Ένα παιδί φυσάει δυνατά ένα μπαλόνι λέγοντας μπαλόνι, μπαλονάκι, στον Κώστα να κυλήσεις. Ο Κώστας χωρίς να το πιάσει το φυσάει λέγονταςμπαλόνι, μπαλονάκι, στην Καίτη να κυλήσεις και συνεχίζεται με όλα τα παιδιά.

9. Στη μέση ένα μεγάλο χαρτί, το πρώτο παιδί κρατάει μια χονδρή κηρομπογιά, τη δίνει δίπλα του και το άλλο δίπλα του λέγοντας «πάρε από μένα τη μπογιά αυτή δώσ’ τη δίπλα σου και τράβα μια γραμμή» αυτό που έχει στα χέρια του την μπογιά στη λέξη γραμμή τραβάει μια γραμμή στο χαρτί.

10. Η νηπιαγωγός λέει ότι είναι η ατμομηχανή του τρένου. Ξεκινάει με «τσάφ-τσουφ», τα παιδιά βαγόνια είναι σκορπισμένα στην αίθουσα ή στην αυλή. Στέκεται μπροστά στο πρώτο «βαγόνι» και λέει: «Με λένε Μαρία» το παιδί απαντά «με λένε Λεωνίδα» Η νηπιαγωγός προτείνει: «Θέλεις να κάνουμε μαζί ένα τρένο;». Το παιδί απαντά «Θέλω» και η νηπιαγωγός λέει «πήγαινε πίσω μου και έλα να βάλουμε μπρος με το όνομά σου». Πηδούν και οι δύο επιτόπου, σηκώνοντας τα χέρια ψηλά και φωνάζουν «Λεωνίδας, τσαφ-τσουφ, Λεωνίδας, τσαφ-τσουφ» με μεταβολή ο Λεωνίδας γίνεται ατμομηχανή και τσαφ- τσουφ ξεκινά και σταματά στο επόμενο βαγόνι. Λέει «με λένε Λεωνίδα» το παιδί απαντά «με λένε Ντίνα» «Θέλεις να έρθεις στο τρένο μας», «Θέλω», «Πήγαινε πίσω μου…» κλπ. Κάθε φορά το νέο παιδί-βαγόνι γίνεται ατμομηχανή.

11. Ένα μεγάλο πανί και μέσα ένα μπαλόνι. Το χορεύουμε με μουσική προσέχουμε να μην πέσει.

12. Με πιασμένα χέρια μπερδευόμαστε όσο πιο πολύ μπορούμε. Αργό ξεμπέρδεμα. Το ίδιο μπορεί να γίνει και με κορδέλες που κρατάμε σε μικρές ομάδες ή με λάστιχο. Δε τ’ αφήνουμε στο ξεμπέρδεμα. Συνοδεύεται η άσκηση με αργή μουσική και ο ρυθμός μπέρδεμα-ξεμπέρδεμα ακολουθεί τη μουσική.

13. Ένα παιδί με κλειστά μάτια προσπαθεί να περάσει ανάμεσα από παιδιά εμπόδια που δεν μετακινούνται. Με οδηγίες της νηπιαγωγού ή με αργή μουσική

14. Συνεργασία τριών παιδιών που φτιάχνουν με το σώμα τους ένα ζώο, ένα φυτό ή ένα οποιοδήποτε πράγμα αποφασίσουν να αναπαραστήσουν να το περιγράψουν ή να το μαντέψουν οι υπόλοιποι καθώς το παρουσιάζουν

15. Φτιάχνουμε έναν κύβο π.χ. από χαρτόνι και ζωγραφίζουμε σε κάθε πλευρά του ένα μέλος του σώματος, πχ. πόδια , χέρια, κεφάλι, κλπ. Στο κέντρο ένα παιδί ρίχνει τον κύβο και δείχνει το ανάλογο μέλος του σώματός του. Όλοι πηγαίνουν και αγγίζουν (χαϊδεύουν) το παιδί στο μέλος που έδειξε. Δεν είναι απαραίτητο για την αρχή της χρονιάς να ονομάζουμε τα μέλη.

16. Το κάθε παιδί έχει μπροστά του ένα χαρτί και μια κηρομπογιά. Βάφει στο χαρτί όσο κρατάει η μουσική. Μόλις σταματήσει, δίνει στο επόμενό του, μόνο το χαρτί. Με το ξεκίνημα της μουσικής βάφει στο χαρτί που πήρε από τον προηγούμενό του και το παιχνίδι τελειώνει όταν πάρει ο καθένας το ίδιο χαρτί.

17. Παιχνίδια με μεγάλο πανί. Α) όλοι κουνάμε ένα μεγάλο πανί ή/και μετακινούμαστε με αυτό. Με το χοπ το πετάμε ψηλά και τρέχουμε στη μέση του ώστε όταν πέσει να μας σκεπάσει όλους. Β) ένα παιδί «τα κρύβει». Ένα άλλο παιδί κρύβεται κάπου. Όλα τα υπόλοιπα παιδία αγκαλιασμένα κάτω από το μεγάλο πανί. Η ομάδα ρωτά «ποιος λείπει;» Το παιδί που τα φυλάει μπορεί να σηκώσει το πανί λίγο από τις άκρες για να προσπαθήσει να βρει ποιος λείπει.

18. Τα παιδιά κινούνται ελεύθερα με μουσική. Ανά τρία έχουν χαρτάκι ή κορδελάκι στο χέρι με το ίδιο χρώμα. Μόλις σταματά η μουσική προσπαθούν να κάνουν ένα σύμπλεγμα με αγάλματα. Αλλάζουμε τα χαρτάκια ή τις κορδέλες και αλλάζουν οι ομάδες. Ορισμένα παιδιά μπορεί να είναι «φωτογράφοι» των αγαλμάτων.

19. Τα παιδιά σχηματίζουν τρενάκι και ανάμεσά τους τοποθετείται ένα φουσκωμένο μπαλόνι. Το μπαλόνι σταθεροποιείται με τη πλάτη-μέση του μπροστινού και με την κοιλιά του πίσω παιδιού. Το τρενάκι ξεκινά και τα παιδιά προσπαθούν να μην τους πέσει το μπαλόνι. Πετυχαίνει καλύτερα εάν το τρενάκι έχει 5-6 παιδιά. Σε μεγάλη ομάδα κάνουμε δύο τρενάκια και μπορούν να ταξιδεύουν και ανταγωνιστικά. Ποια ομάδα δεν θα ρίξει τα μπαλόνια τους.